Cyrkumambulacje — odc. 11: Orientacja i dezorientacja

Jedenasty odcinek Cyrkumambulacji dotyczy orientacji i dezorientacji we współczesnym „nadmiarze” — kulturze, w której dekoracja zastąpiła cnotę, a wystawianie sprzecznych ze sobą treści bez odpowiedzialności stało się strategią zdobywania uwagi. Małgorzata Kalinowska i Tomek Jasiński sięgają po etymologię słowa „orientacja” — łacińskie oriens, wschód, pierwotnie związane z budowaniem świątyń zwróconych ku wschodzącemu słońcu jako stałemu punktowi odniesienia — i zestawiają je z pojęciem podmiotowości: zdolności do rozpoznania własnego wpływu na rzeczywistość i jej wpływu na nas. Przywołują teorię Sherry Salman o pustej mandali w centrum współczesnej kultury, prowadzącej do identyfikacji z totalnościami i fundamentalizmami, oraz rozróżnienie Jamesa Hollisa między społecznością zorganizowaną wokół wspólnego doświadczenia a bezkształtną masą. Rozmowa dotyka też różnicy między radykalizmem jako adekwatną odpowiedzią na skrajność a ekstremizmem, z którym bywa mylony. Odzyskiwanie własnego punktu orientacji — jego gubienie i odnajdywanie na nowo — jest praktyką, która ćwiczy najważniejsze wewnętrzne „mięśnie”.