Marion Woodman (1928-2018) – analityczka jungowska i pisarka, inicjatorka ruchu BodySoul Rythms. Studiowała na Uniwersytecie Zachodniego Ontario, następnie przez ponad dwadzieścia lat uczyła literatury angielskiej, jednocześnie prowadząc zajęcia teatralne. Wystawiane przez jej grupę sztuki stały się legendarne i do dziś ich uczestnicy wspominają, że stanowiły dla nich transformacyjne doświadczenie. Pomiędzy dwudziestym a trzydziestym rokiem życia Woodman cierpiała na anoreksję, co w późniejszym czasie stało się inspiracją dla jej terapeutycznej pracy z zaburzeniami odżywiania i podłożem dla stworzonego przez nią pojęcia uzależnienia od doskonałości.

Na początku lat siedemdziesiątych stanęła przed ważnym punktem zwrotnym w życiu – poszukując rozwiązania dla problemów zdrowotnych, pojechała najpierw do Indii, a później rozpoczęła analizę jungowską u analityka Edwarda Armstronga Benneta w Wielkiej Brytanii (autora znanej książki Meetings with Jung: Conversations Recorded During the Years 1946-1961). Doświadczony w Indiach szok kulturowy zapoczątkował w jej życiu zmianę i reorientację świadomej postawy, wcześniej ukierunkowanej na osiągnięcia, kontrolę i doskonałość. Analiza z Bennetem otworzyła ją na głębokie doświadczenie ciała i emocji, stając się inspiracją do podjęcia studiów w Instytucie C. G. Junga w Zurychu, gdzie kontynuowała analizę u Barbary Hannah (znanej analityczki z bliskiego kręgu Junga).

Woodman ukończyła studia w Instytucie Junga w 1979 roku, uzyskując tytuł analityczki jungowskiej, a jej praca dyplomowa o zaburzeniach odżywiania The Owl was a Baker’s Daughter została wydana nakładem Inner City Books – wydawnictwa założonego przez jej przyjaciela Daryla Sharpa.

W 2012 roku znalazła się na setnym miejscu w rankingu osób o największym wpływie na współczesne życie duchowe magazynu „Mind Body Spirit”. Jej wykłady i warsztaty cieszyły się niesłabnącym powodzeniem, a jej postać budziła i nadal budzi zarówno zainteresowanie, jak i miłość czytelniczek i czytelników.

Woodman w charakterystycznym dla siebie stylu pisarskim oraz z perspektywy psychologicznej opisuje zmaganie z patriarchalnymi warstwami doświadczenia, szczególnie z pierwiastkiem władzy i jego wpływem na psychikę. Zgłębia dążenie do odkrycia mądrości płynącej z ciała i wyobraźni, która pozwala na zintegrowanie różnych aspektów doświadczenia. To sprawia, że jej teksty są nie tylko źródłem wiedzy – same stają się źródłem transformacji. Przez jej prace przewija się powtarzalny motyw – świadoma kobiecość jako konieczna ewolucyjna zmiana postawy, zarówno na indywidualnym, jak i zbiorowym poziomie.

Polecamy uwadze również wydaną przez nasze wydawnictwo książkę Świadoma kobiecość obejmującą zbiór wywiadów przeprowadzonych z Marion Woodman w latach osiemdziesiątych i na początku dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku, wspomnienia ze spotkań oraz dwa artykuły jej autorstwa. Książka ta stanowi doskonałe wprowadzenie w jej prace – pogłębia ich główne wątki, ilustrując je fragmentami wspomnień i wątkami biograficznymi.